وبلاگ شخصی امیر نقدی لنگرودی

ایل ما در لحظه های عزلت خود جان سپرد از همان روزی که دل را دست زلف ارزان سپرد بسکه در نقش رخ دلبر شبی در کوچهها پشت مردان زیادی را به خاک آسان سپرد زلف دود اندود خود را در همان شب شانه کرد عطر گیسو را به رویای شب ایوان سپرد قهوه ی قاجاری چشمش شبی در ایل ما مردهای بی شماری را به قبرستان سپردروسری قرمزش را باد با خود برد و ده چشم مردان را به سودای سر عریان سپرد زلف وا شد !... بیوه شد حتی زن بالای ده آن که مرد پهلوانش دل به این و آن سپرد بعد ِ آن ، آشوب ها در ایل ما بالا گرفت روستا هم ، دل ...

ادامه مطلب